""

Historia   |   Kata   |   Bo   |   Tonfa   |   Nunchaku   |   Sai   |   Kama

Nunchaku

Nunchaku było pierwotnie używane jako narzędzie rolnicze do młócenia ryżu. Później jednak na Okinawie, w czasie okupacji japońskiej, zostało przekształcone w broń. Nunchaku również uważa się za rdzenną broń Okinawy, ale w rzeczywistości można je było spotkać w całej Azji. Składa się z dwóch równej długości pałek, wykonanych z twardego drewna i połączonych za pomocą sznura lub łańcucha. Kawałki drewna mają długość od trzydziestu do czterdziestu centymetrów. Na pierwszy rzut oka nie widać, jak zadziwiającą i niebezpieczną broń stanowią. Nunchaku można użyć do zablokowania lub odparowania ciosu albo można rozkołysać je i z wielką siłą z dystansu wymierzyć celny, druzgocący cios w dowolnego przeciwnika. Sznur, którym połączone są pałki, używany jest do duszenia.

Żadna broń nie zdobyła większej popularności niż nunchaku. Chuk, jak czasem jest nazywane, przez policję i sąd uważane jest za broń ofensywną. Na pierwszy rzut oka dwa kawałki drewna połączone sznurkiem nie wyglądają groźnie, ale w rękach doświadczonego adepta nunchaku może być porównane do uwolnionego tygrysa, skaczącego do akcji i pozostawiającego po sobie zniszczenia. Mówi się, że para nunchaku użyta przez eksperta może utrzymać na dystans jednocześnie kilku ludzi.

 Kiedy nunchaku jest w akcji, niemal niemożliwym jest chwycenie go i wyrwanie osobie, która się nim posługuje. Bloki można wykonywać jednocześnie w dwóch miejscach. Nunchaku sprawdza się zarówno w walce na dystans, jak i w bliskich odległościach. To proste narzędzie rolnicze, niegdyś używane do młócenia ziarna przez rolników z Okinawy, zostało rozwinięte i udoskonalone, aby przeobrazić się w budzącą strach i podziw uliczną broń dwudziestego wieku. Praktyka nunchaku ma dwa aspekty: z jednej strony jest niezwykle niebezpiecznym narzędziem walki; natomiast z drugiej - oddana w ręce poważnego i wiernego sztuce karateki - może być źródłem inspiracji do kata i narzędziem wzbogacającym trening adepta danej sztuki. Ciekawe, że kiedy nunchaku używa amator, zwykle powoduje więcej szkody u siebie samego niż u przeciwnika. Pierwotne pałki nunchaku łączono ze sobą liną splecioną z końskiego włosia. Była to broń o prostej konstrukcji, którą łatwo dało się ukryć, a potem jednym ruchem nadgarstka  można ją było wyciągnąć i użyć ze śmiertelnym skutkiem. Jest sporo dowodów chińskiego rodowodu nunchaku zarówno jako narzędzia rolnicze go, jak też broni. Jego odmiany można spotkać na Filipinach, gdzie  występuje pod nazwą tobok-toyok, jak również w Wietnamie, Laosie, Kambodży i Malezji.

Podobnie jak sai, nunchaku zostało zaadaptowane przede wszystkim przez karateków. Zręczny karateka czyni z nunchaku niezwykle skuteczny użytek. Szybkie ruchy i szybkie reakcje konieczne przy użyciu tej broni przydają atrakcyjności treningowi walki.