Ju-Jitsu  Kobudo  Samuraje  Postacie  Download  Linki  Galeria  Inne 

""

Historia   |   Kata   |   Bo   |   Tonfa   |   Nunchaku   |   Sai   |   Kama

Historia Kobudo

Ilość materiałów, które pozwoliłyby w sposób jednoznaczny udokumentować źródła i prześledzić rozwój sztuki Kobudo jest ograniczona. Wpływ na to, że dotrwało do naszych czasów tak mało źródeł pisanych dokumentujących rozwój tych sztuk ma dwa podstawowe powody. Pierwszy z nich to zwyczaj ustnego, osobistego przekazu z mistrza na ucznia tak technik, jak i tradycji danej szkoły. Drugi to zniszczenie istniejących dokumentów w czasie II wojny światowej. Wyspa została wtedy doszczętnie zniszczona.

Kobudo rozwinęło się na Okinawie jako samodzielna sztuka walki z użyciem broni charakterystycznych dla tej sztuki walki. Na rozwój takich, a nie innych broni miały wpływ ubogie złoża rud metali na wyspie. Wszelkie metalowe przedmioty i narzędzia były tam bardzo cenne. Wzmianki o tym można odnaleźć w raportach chińskich poselstw i misji handlowych odwiedzających Okinawę. O tym jak wielką wagę przywiązywał rząd okinawski do właściwej gospodarki tym surowcem może być fakt powołania specjalnej agendy kontrolującej jego właściwe wykorzystanie.

Był to główny powód i motor rozwoju szerokiego wachlarza broni okinawskiego Kobudo. Innymi wskazywanymi źródłami rozwoju tej sztuki były edykty zakazujące posiadania typowej militarnej broni ostrej wydane przez króla Okinawy, a później przez klan Shimazu pod którego okupacją znalazły się wyspy Ryukyu.

Z każdą szkołą Kobudo, mimo że jest to sztuka walki z wykorzystaniem broni, związany jest także system (najczęściej rodzinny) walki bez broni.
Sprostować tu należy dość powszechnie głoszony pogląd, że bronie okinawskiego Kobudo rozwinęły się z narzędzi rolniczych. Mogą one je przypominać, lecz geneza ich powstania jest całkiem odmienna . Generalnie dostrzec w nich można wpływy chińskie, które poddane zostały transformacji przez okinawańczyków i dostosowane do ich potrzeb i tradycji. Podobnie zresztą jak inne elementy chińskiej kultury, z której dorobku wyspiarze czerpali, jednak nigdy ślepo jej nie naśladując.

 

Linki  |  Zobacz Księgę Gości  |  Dodaj wpis do Księgi  |  Mapa strony
 
Copyright 2003 Jacek Obolewicz